A INFLUENCIA DAS REDES SOCIAIS NAS REVOLUCIÓNS ÁRABES

O papel que xoga Internet nestas revolucións, e en especial as filtracións de Wikileaks, os ciberataques de Anonymous e as redes sociais, está sendo discutida entre quenes defenden como gran causa das revoltas e quenes a citan simplemente como un cambio nos medios de comunicación, y nunca como unha causa profunda.

En calquera caso, a rápida comunicación a través da Rede serviu para que teñan unhas características propias, como a espontaneidade e a ausencia clara de liderado. No caso exipcio, ademais, Internet revelouse tan importante que foi prohibido polo goberno xunto aos teléfonos móbiles e, días despois, xunto á cadea televisiva Al Yazira, que xustamente emitía 24 horas as revoltas en Internet.

Non obstante, os exipcios souberon comunicarse a través de artimañas e tecnoloxías antigas como a face.

Unha postura intermedia entre ambos os dous extremos é a de Manuel Castells, que aínda que recoñece que Internet non foi causa principal das revolucións (sinala a miseria, a exclusión social, a falsa democracia, a falta de información e o encarceramento como tales), chama á revolución de Túnez Wikirevolución do xasmín, porque segundo el o seu funcionamento recorda unha wiki.

Facebook e Twitter permitiron ás civilizacións do Norte de África, neste caso Túnez e Exipto, dar a coñecer en principio unha realidade que azoutaba estes pobos, como o era o réxime opresivo dos ditadores Ben Alí e Mubarak respectivamente, os cales tiñan mais de 2 décadas ao mando destes países.

Non obstante, as chamadas redes sociais adquiren tal poder que o seu protagonismo é decisivo á hora de realizar protestas cibernéticas e convocatorias para as masivas manifestacións que se realizaban en contra de Hosni Mubarak e Ben Alí.

Facebook e Twitter desenvolveron un papel clave na evolución dos acontecementos en Exipto e Túnez.

Era tan portentoso e veloz que tanto en Túnez e Exipto como o resto do mundo se lles cara a mais doado decatarse dos sucesos por Facebook que por un medio imprimido dado que o xornal saía ao seguinte día, en contraste con esta rede social que o efecto é inmediato.

Facebook e Twitter foron o motor destas revoltas, xa que a xente ao darse conta do poder de convocatoria que teñen estas redes sociais sentíronse motivados a facerlle saber á comunidade internacional o que sucedía nos seus países nun momento dado. Os exipcios e tunecinos viron en FB Y TW unha porta de saída do réxime e unha de entrada cara á democracia.

MEMÉTICA(editado)

           Según nos cuenta la doctora Blackmore, los seres humanos somos un equivalente de las máquinas. Por eso, al igual que ellas necesitan al ser humano que las controle, nosotros necesitamos a los memes.

          Estos memes son las unidades teóricas de información cultural transmisibles de un individuo a otro, o de una mente a otra, o de una generación a la siguiente. Debido a esto es que Blackmore dice que el control del meme equivale a un sueño.

    Para Dawkins, poseemos dos tipos de procesadores informativos distintos:

• - El genoma o sistema genético situados en los cromosomas de cada individuo y determinante del  genotipo. Este ADN constituye la naturaleza biológica vital en general y humana en particular. Mediante la replicación, los genes se transmiten sexualmente durante generaciones.
•   - El cerebro y el sistema nervioso permiten procesar la información cultural recibida por enseñanza, imitación (mímesis) o asimilación, divisible en idea, concepto, técnica, habilidad, costumbre, etc., y nominados "memes" con cierta ambigüedad.

              Para el conjunto de los memes se dan las características propias de todo proceso evolutivo: fecundidad, longevidad y fidelidad en la replicación.
A su vez, los memes se dan en un amplio campo de variación, se replican a sí mismos por mecanismos de imitación y transmisión de cerebro a cerebro y engendran un amplio abanico de copias que subsisten en diversos medios.

            Con ello tenemos el marco general de un proceso evolutivo que  Dawkins que compara con la memética, es decir, la selección natural de Darwin, que pretendía resolver los dos grandes problemas de la historia natural: la unidad de tipo y las condiciones de existencia. La selección natural se define como la reproducción diferencial de los genotipos en el seno de una población biológica. La formulación clásica de la selección natural establece que las condiciones de un medio ambiente favorecen o dificultan, es decir, seleccionan la reproducción de los organismos vivos según sean sus peculiaridades.


              Blackmore decía que tanto Deus coma o Inferno ``non existían´´. Isto decíao porque eran formas de influir na actitude da xente, no caso don inferno para  mal, e no caso de Deus para ben.

             Si el realmente lo pudiera manejar todo y pudiera estar en todos lados, no permitiría la muerte de sus creacíones.



            Tras toda esta reflexión, la doctora Blackmore llega a la conclusión de que no somos más que complejos de memes coadaptados. Si dejamos de pensar, nuestros memes morirían, y con ellos nosotros también.

EL PODER DE LAS REDES SOCIALES

Os estudos realizados polo profesor James Fower e Nicholas A. Christakis sobre o poder das redes sociais no noso comportamento baséase na influencia, dende mesmo 3 graos de separación, en nós.


Por outra parte, outro gran descubrimeinto,foi que con tan só 6 conexións se poden interconectar persoas de lugares do mundo diferentes. Isto comprobouse grazas a diversos experimentos, primeiro dentro do Estados Unidos, e máis adiante, con persoas de todo o mundo.

 Estes experimentos consistían en que unha persoa debía consegir facer chegar a outra totalmente descoñecida de diversas partes do mundo a través dos seus amigos, e os amigos dos seus amigos, e os amigos dos amigos dos teus amigos, e así, ata chegar a 6 conexións.




A pesar de que se falan de 6 graos de conexión, é necesario nomear a importancia de 3 graos de separación.

Isto baséase, como xa nomeei antes,que redes sociais favorecen ao contaxio e á influencia dos comportamentos dos amigos que temos. Aínda que sempre se di que os que máis influencia teñen sobre nós son as persoas con vínculos máis fortes, esta afirmación é errónea, xa que non son só eles son os que nos condicionan, se non tamé nos vínculos dos nosos vínculos, e os vínculos dos vínculos dos nosos vínculos. Por iso, o que nós facemos pode chegar a afectar a centenares de persoas.




Afecta de tal forma que se tes amizades obesas é máis posible que ti tamén o sexas, xa que a porcentaxe de obesidade pasou do 10% ao 40% actual. A pesar desta conclusión o caso do tabaco é extraordinario, porque como a porcentaxe de obesidade aumentou, co tabaco se produciu o contrario.

Isto foi debido ás campañas dos 80 reducindo,así de forma considerable a tendencia a fumar.
Pero todas aquelas persoas que non conseguiron deixalo, mesmo foron excluídas dos seus ámbitos sociais.

A relación destes 3 graos é tan grande que polo feito que os teus amigos non se coñezan, provócache un estado de frustación que é tal, que pode facer que che leve o suicidio.

Isto tamén pode ser debido a que, cantos máis amigos se teñan, máis amplo será o número de vínculos,facilitando así o contaxio das emocións, tanto positivas coma negativas, aínda que as emocións positivas son máis proclibes ao contaxio.
Por iso dise que as persoas cun ámbito de amigos máis amplo, terá máis posbilidades de ser FELIZ.





Por outra parte, segundo Robin Dunbar, facebook relaciónase coas aledeas do paleolítico e isto é debido a que canto máis grande sexa o neocorte excerebral dos primates, máis complexas son as súas relacións sociais e a cantidade de membros que hai no seu grupo social.

Isto é chamado como o número de Dunbar, que no caso dos humanos é equivalente a 150.

O número de persoas compoñentes dunha aldea do paleolítico e o número de soldados do exército era unha media de 150, que ao igual que o número de amigos dos usuarios de Facebook, 130, esta bastante preto ó numero Dunbar.

Se facebook fose un país sería o terceiro máis habitado do mundo.


Tras todo isto, a conclusión que sacan James Fower e Nicholas A. Christakis é que, se temos consciencia de que os nosos hábitos inlúen en centenares de persoas, o noso comportamento cambiará no bo sentido.